GDY ZA POMOCĄ JEDZENIA WYMUSZAMY UCZUCIA:

Jedna z metod leczenia jest psychoterapia Gestalt, która opiera się na założeniu, że jedzenie było ważnym środkiem komunikacji w rodzinie pacjentki, w dużej mierze zastępowało inne formy wyrażania uczuć. Przesadne troszczenie się o zaspokojenie głodu dziecka mogło maskować emocje rodziców wobec niego, być wyrazem potrzeby sprawowania nad nim kontroli, bądź formą rekompensowania braku kontaktu emocjonalnego z dzieckiem. Zachowanie, które w innych rodzinach zaowocowałoby nerwicą lub zaburzeniami osobowości, tu wystąpiło jako zaburzenia odżywiania. W rezultacie problemy emocjonalne pacjentki wyrażane są za pomocą problemów z jedzeniem. Brak umiejętności rozpoznawania własnych uczuć i wyrażania ich bez posługiwania się jedzeniem sprawia, że pacjentka nie umie wyrazić ich inaczej, niż poprzez ograniczanie posiłków.

W terapii Gestalt kładzie się nacisk na samoświadomość pacjentki, ułatwiając jej uświadomienie sobie spostrzeżeń, doznań cielesnych, wypartych emocji i nieakceptowanych myśli. Podkreśla się jej prawo do wszelkich przezywanych przez nią emocji, jak i jej odpowiedzialność za to, jaka jest i jak się zachowuje. Terapeuta uznaje jej ludzkie potrzeby i naturalna zdolność do ich zaspokajania. Przedmiotem zainteresowania terapeuty są emocje pacjentki doświadczane „tu i teraz” - w trakcie sesji terapeutycznej. Mogły być one przezywane w związku ze sprawami, o których pacjentka opowiada, w relacjach z rodzicami, jak i doświadczane w relacji z terapeuta. Terapeuta, wielokrotnie pyta o uczucia, wzmacnia je, prowokuje ekspresje. Tematy, które są poruszane w trakcie sesji psychoterapeutycznych, to na przykład przejawy braku akceptacji ze strony rodziców i związane z tym poczucie odrzucenia, brak akceptacji własnego ciała i własnej płci przez pacjentkę, brak umiejętności zabiegania o ciepło i przyjmowania go, brak umiejętności wyrażania negatywnych uczuć, zwłaszcza złości czy nienawiści do rodziców, czy problemy separacji od rodziców. Sprawy związane z jedzeniem, waga pacjentki i jej figura traktowane są jako objaw problemów emocjonalnych, rozwiązanie, których automatycznie unormuje sposób odżywiania się dziecka.